เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 226 เกราะแม่ทัพเทพ
นักปราชญ์หน้าหยก ลวี่ปิ่น……"
เผยจุนเอ่ยชื่อนี้เบาๆ ราวกับต้องการจดจำไว้ในใจ
นี่เป็นครั้งแรกที่เขาได้ยินคำชมเช่นนี้จากปากเหล่าเทีย
ชายชราผู้เฝ้าชั้นแปดของหอคอยปราบวิญญาณนี้ มีที่มาไม่ธรรมดา เขามาจากกองทัพของราชวงศ์ต้าไท่ เคยเป็น ‘แม่ทัพเทพ’ ผู้บัญชาทหารมากมาย มีอำนาจน่าเกรงขาม
--ในราชวงศ์ต้าไท่ ‘แม่ทัพเทพ’ ไม่ใช่คำคุณศัพท์ แต่เป็นชื่อตำแหน่ง ได้รับการคุ้มครองจากจักรพรรดิองค์ปัจจุบัน พลังเหนือกว่านักยุทธ์ทั่วไป
หากไม่ใช่เพราะเหล่าเทียชราภาพ พลังเสื่อมถอย จะมาซุกตัวที่หน่วยปราบวิญญาณแห่งแคว้นชิง เป็นเพียงผู้เฝ้าได้อย่างไร?
แม้ตอนนี้ชายชราจะไม่มีตำแหน่งใด แต่แม้แต่ผู้นำหน่วยปราบวิญญาณแห่งแคว้นชิงยังต้องเรียกเขาว่า ‘เหล่าเทีย’ ด้วยความเคารพ
หากเป็นในอดีต เพียงคำชมนี้คำเดียว ก็พอจะทำให้ลวี่ปิ่นก้าวหน้าในหน้าที่การงาน
แม้ตอนนี้อำนาจของเหล่าเทียจะไม่เท่าแต่ก่อน แต่ก็ยังจะเป็นประโยชน์มากมายต่อนักปราชญ์หน้าหยกผู้นี้