เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 213 พบกับเยี่ยหลิงเอ๋อร์อีกครั้ง
หลังจากผ่านทางเดินแคบในป่า บริเวณใกล้เคียงแทบไม่มีร่องรอยของนักยุทธ์คนอื่น ทำให้รู้สึกเงียบสงัดเป็นพิเศษ
อันเล่อที่ซ่อนพลังงานอยู่ เอ่ยเสียงเบาไปทางโพรงไม้ที่อยู่ไม่ไกล
“ศิษย์พี่?”
ในความมืดของโพรงไม้ จู่ๆ ก็มีแสงสีแดงเลือดสองจุดสว่างขึ้น แผ่รังสีน่าสะพรึงกลัว ทำให้แม้แต่อันเล่อก็รู้สึกหนาวสันหลัง ขนลุกซู่
หากให้นักยุทธ์เหล่านั้นรู้ว่า ชายสวมหน้ากากยักษ์ที่สามารถปราบพวกเขาทั้งหมดด้วยกำลังเพียงคนเดียว กลับถูกดวงตาคู่นี้ทำให้กลัว ไม่รู้ว่าพวกเขาจะคิดอย่างไร
อย่างไรก็ตาม ดวงตาคู่นั้นเต็มไปด้วยความโลภไม่สิ้นสุด ราวกับสามารถกลืนกินทุกสิ่งในโลก ตัวมันเองคือสัญลักษณ์ของความโลภและความตะกละ น่ากลัวยิ่งกว่าวิชาใดๆ ที่เซียนหลงเหรินและนักยุทธ์คนอื่นๆ เคยใช้
ลักษณะเช่นนี้ อันเล่อเคยเห็นในตัวคนๆ เดียวเท่านั้น
แม้จะไม่รู้สภาพของศิษย์พี่ในตอนนี้ แต่อันเล่อเชื่อว่านางจะไม่ทำร้ายเขา
ดังนั้นอันเล่อจึงกดความไม่สบายใจลง เดินต่อไปข้างหน้า พร้อมกับถามอีกครั้ง “ศิษย์พี่ เป็นท่านหรือ?”