เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 212 ปราบปรามวีรชน (จบ)
ถึงตอนนี้ ทุกคนเริ่มรู้สึกชาชินไปแล้ว
ราวกับว่าไม่ว่าอันเล่อจะพูดอะไรที่น่าตกตะลึงแค่ไหน พวกเขาก็จะไม่รู้สึกแปลกใจอีกต่อไป แม้แต่ในใจก็ยังรู้สึกว่าเขาสมควรได้รับท่าทีเช่นนั้น
เซียนหลงเหรินเมื่อได้ยินคำพูดอันหยิ่งยโสนี้ ในใจกลับรู้สึกโล่งอกอย่างเงียบๆ
หากอันเล่อยังคงโจมตีอย่างบ้าคลั่งเหมือนเมื่อครู่ เขาก็ไม่อาจรับประกันได้ว่าตนจะรับมือได้
แต่ถ้าปล่อยให้พวกเขาสองคนรุกเอง สถานการณ์ก็จะแตกต่างกันโดยสิ้นเชิง
พอดีว่าเซียนหลงเหรินมีวิชายุทธ์หนึ่งที่ต้องใช้เวลาสะสมพลัง ยิ่งใช้เวลานานเท่าไร พลังก็ยิ่งมากขึ้นเท่านั้น
เหมาะจะใช้ในเวลานี้พอดี!
“บางทีชายสวมหน้ากากยักษ์อาจได้รับผลสะท้อนไม่น้อย ทำให้ไม่สามารถบังคับตัวเองให้โจมตีได้อีก จึงตั้งใจให้พวกเราเป็นฝ่ายรุก เพื่อถ่วงเวลาฟื้นฟูพลัง”
เซียนหลงเหรินครุ่นคิดในใจ ยิ่งคิดก็ยิ่งมั่นใจ