เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 197 คริสตัลวิญญาณ
ร่างนั้นในระยะไม่ไกล ห่อหุ้มด้วยเสื้อคลุมดำเก่าขาด
ชายเสื้อยาวลากพื้น เปื้อนฝุ่นเป็นสีเหลืองหม่น หากมองใกล้ๆ ใต้เสื้อคลุมนั้นราวกับมีสิ่งมีชีวิตบางอย่างกำลังเคลื่อนไหว
คนผู้นั้นเพียงแค่ยืนอยู่กับที่ แต่ตั้งแต่ตงซื่อและคนอื่นๆ ก็รู้สึกว่าอุณหภูมิรอบตัวลดลงไปมาก ความหนาวเย็นแทรกซึมเข้ามาอย่างเงียบงัน แม้แต่แสงอาทิตย์ยามเที่ยงก็ไม่อาจให้ความอบอุ่นได้ ราวกับว่าเงามืดได้ตามเขามาถึงที่นี่ มีความรู้สึกประหลาดที่ยากจะอธิบาย
“ผู้อาวุโสนิรสูญ?”
ตงซื่อที่ก่อนหน้านี้ยังทำตัวหยิ่งยโส กลืนน้ำลายก่อนพูดอย่างนอบน้อม “ท่านมาอยู่ที่นี่ได้อย่างไร?”
ตงซื่อรู้จักอันเล่อดี ตั้งแต่ตอนที่เขาออกจากตระกูลตง ชื่อเสียงของผู้อาวุโสนิรสูญก็เป็นที่เลื่องลือไปทั่วตระกูลตงแล้ว
ตงซื่อรู้ว่า คนผู้นี้เป็นผู้แข็งแกร่งอย่างน้อยขั้นที่สาม มีวิชาลึกลับน่าพิศวง จึงได้รับการปฏิบัติอย่างแขกผู้มีเกียรติจากท่านผู้อาวุโสตระกูลตง ประกอบกับรูปลักษณ์แปลกประหลาดและบรรยากาศลึกลับของเขา ทำให้บรรดาคนรับใช้ในตระกูลตงต่างเรียกเขาว่า “ผู้อาวุโสนิรสูญ” บอกว่าเขาเป็นปราชญ์ชราที่อาศัยอยู่ในป่าเขามานาน เพิ่งจะออกมาท่องยุทธภพในช่วงไม่นานมานี้
แต่ตงซื่อไม่เคยคิดว่า พี่น้องตระกูลอิ่นที่ไม่สลักสำคัญ จะมีความเกี่ยวข้องกับผู้อาวุโสนิรสูญผู้นี้
ตงซื่อเป็นคนรู้กาลเทศะ แต่นักเลงที่เขาพามาจากหมู่บ้านข้างๆ กลับมีคนโง่อยู่คนหนึ่ง