เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 191 พวกเจ้าจะต้องเสียใจ
เห็นในพงหญ้าไม่ไกล หมาป่าร่างใหญ่ขนดำเงาวาวราวเหล็กกล้าตัวหนึ่ง กำลังย่องเข้าใกล้ “โลงศพ” ที่อิ่นเฟยเฉินเพิ่งสร้างเสร็จ
“หมาป่าขนดำ!”
อิ่นเฟยเฉินม่านตาหดเล็ก ร่างกายสั่นเล็กน้อย หัวใจเต้นรัว
“โชคร้ายเหลือเกิน”
นี่เป็นสัตว์อสูรที่ใกล้ระดับสอง พละกำลังมหาศาล นิสัยดุร้าย ไม่ใช่สิ่งที่เด็กหนุ่มเพิ่งผ่านขั้นหนึ่งอย่างเขาจะรับมือได้
“ไม่แปลกใจเลยที่เมื่อไม่กี่วันก่อนได้ยินพี่สาวพูดว่า มีคนในหมู่บ้านถูกขโมยแกะไป ที่แท้ก็เป็นฝีมือตัวนี้นี่เอง!”
อิ่นเฟยเฉินกลืนน้ำลายเงียบๆ ก้มตัวลงต่ำ กลัวว่าหมาป่าขนดำจะพบเห็น
นี่เป็นครั้งแรกที่เขาเผชิญหน้ากับสัตว์อสูรชนิดนี้ ในใจอดรู้สึกหวาดกลัวไม่ได้
มองจากระยะไกล ขนของหมาป่าขนดำหนาแน่น ดูราวกับเงาดำที่ซ่อนตัวอยู่บนทุ่งหญ้า โครงกระดูกของมันใหญ่โตมาก หากยืนตัวตรงจะสูงกว่าชายหนุ่มผู้ใหญ่อย่างแน่นอน ดวงตาฉายแววดุร้าย มีคราบเลือดติดอยู่ที่มุมปาก แสดงว่าเพิ่งกินอาหารไปไม่นาน