เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 172 หญิงชุดแดงตื่นขึ้น
“สหายอัน คงจะ……เคราะห์ร้ายเสียแล้ว”
เมื่อเห็นอันเล่อปะทะกับกรงเล็บมังกร เจียงจุ่นเหลียงอดถอนหายใจในใจไม่ได้
ไม่ว่าพลังที่อันเล่อแสดงออกมาจะไม่ธรรมดาเพียงใด ก็ยังเป็นเพียงผู้บำเพ็ญขั้นสร้างฐาน อย่างมากก็แค่ขั้นแก่นทอง
แต่มังกรสายฟ้านี่เป็นถึงสัตว์อสูรขั้นสี่ และยังเกือบจะก้าวเข้าสู่ขั้นห้าอยู่แล้ว
ไม่ว่าเจียงจุ่นเหลียงจะคิดอย่างไร ก็ไม่เห็นว่าอันเล่อจะรอดพ้นจากการโจมตีครั้งนี้ได้ บางทีเขาอาจถูกมังกรสายฟ้าจับตัวไว้แล้ว เพื่อใช้ข่มขู่เยี่ยหลิงเอ๋อร์
อย่างไรก็ตาม ภายใต้สายตาอันตกตะลึงของเขา
เสียงดังสนั่นหวั่นไหว ร่างของอันเล่อกลับลงสู่พื้นดิน ตกลงบนภูเขาที่เต็มไปด้วยรอยแตก ทำให้รอยร้าวที่เหมือนใยแมงมุมขยายตัวออกไปอีก
จากมุมมองของเจียงจุ่นเหลียงทั้งสอง พวกเขาไม่อาจเห็นใบหน้าของอันเล่อ
แต่กลับเห็นว่าเงาร่างด้านหลังของเขายังคงตั้งตรง ราวกับดาบที่ถูกชักออกจากฝัก ยืนมั่นคงไม่สั่นไหวแม้แต่น้อย