เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 155 โชคชะตา
“ถ้ำนี้ ต่อไปจะเป็นของเจ้า!”
หยางหรงจื่อมองถ้ำเบื้องล่างเป็นครั้งสุดท้ายอย่างอาลัย รู้สึกเจ็บใจเล็กน้อย
ถ้ำนี้สร้างจากหยกวิเศษคุณภาพดี แกะสลักทั้งก้อนจนเป็นรูปทรงปัจจุบัน แม้แต่ตัวเขาเองยังไม่ทันได้อยู่กี่วัน!
คำพูดของเขาแสดงว่า ยอมรับว่าอันเล่อต้องได้เข้าร่วมวังสุญญตาแน่นอน
โม่ซินยิ้มพูด “งั้น……ให้ข้ามอบให้ชายสวมหน้ากากแทนก็แล้วกัน”
ได้ยินดังนั้น หยางหรงจื่อเลิกคิ้วประหลาดใจ “ของขวัญนี้ จะล้ำค่าเกินไปหรือไม่?”
ไม่ใช่ว่าเขาเสียดายถ้ำนี้ เพราะเมื่อพนันแล้วต้องยอมรับ แม้จะเจ็บใจ ก็ไม่ถึงกับยอมแพ้ไม่ได้
แต่ต้องรู้ว่า คนธรรมดาไม่มีความผิด แต่ของมีค่าอาจนำภัยมาให้
ถ้ำหยกวิเศษเช่นนี้ ไม่เพียงแต่ผู้บำเพ็ญขั้นแก่นทอง แม้แต่ขั้นวิญญาณทารกและขั้นเปลี่ยนวิญญาณ ก็ต้องหมายปอง อาจนำความเดือดร้อนมาให้โดยไม่จำเป็น