เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 152 ยามใดมีข้า ย่อมมีสวรรค์
เมื่อเผชิญกับพลังของกระบี่นี้ ผู้บำเพ็ญเพียรมากมายเบิกตากว้าง หลายคนถึงกับอ้าปากค้าง
“นี่คือพลังเมื่อชายสวมหน้ากากยักษ์ใช้กำลังเต็มที่หรือ? ช่าง……น่าสะพรึงกลัวเหลือเกิน!”
พร้อมกับความประหลาดใจ ความมั่นใจของผู้คนก็เพิ่มขึ้นเท่าตัว ขวัญกำลังใจพุ่งสูง
เมื่อมีชายสวมหน้ากากยักษ์อยู่ที่นี่ ราชันย์ผีและรูปเคารพเทพทั้งหลาย ก็ดูไม่น่าสะพรึงกลัวเท่าไหร่แล้ว
ในการต่อสู้เช่นนี้ ขวัญกำลังใจก็เป็นส่วนสำคัญอย่างยิ่ง หากผู้บำเพ็ญเพียรเกิดความหวาดกลัว สิ้นหวัง พลังการต่อสู้จะเหลือไม่ถึงหนึ่งส่วนสิบ สถานการณ์การรบย่อมยากลำบากยิ่งขึ้น
แต่เมื่ออันเล่อลงมือ ก็พลิกสภาพจิตใจของทุกคนในทันที
บางคนสงสัย “หยวนหย่งเหยียนเป็นใคร นี่คงไม่ใช่ชื่อของราชันย์ผีหรอกนะ?”
“แต่ชายสวมหน้ากากยักษ์รู้ได้อย่างไร?”
อย่างไรก็ตาม สถานการณ์ตอนนี้ยังไม่น่าไว้วางใจ