กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 147 ท่านหน้ากาก ทำไมท่านถึง
“ข้าไม่เป็นไร”
อันเล่อส่ายหน้า กล่าวกับผู้คนรอบข้าง
จิตใจของเขายังไม่ได้ฟื้นคืนจากสภาวะลึกลับนั้นอย่างสมบูรณ์ ยังคงรู้สึกเลื่อนลอยอยู่บ้าง
ในขณะนั้นเอง
พื้นที่โดยรอบเหล่าผู้บำเพ็ญสั่นสะเทือนอย่างรุนแรง ไม่เพียงแต่พื้นดิน แม้แต่อากาศ พลังวิญญาณ และท้องฟ้าสีหม่นก็สั่นไหว
เมื่อแรงสั่นสะเทือนสงบลง ทุกคนล้มระเนระนาด มีเพียงอันเล่อกับหยุนอู๋เหรินที่ยังยืนอยู่ที่เดิม
“เอ๊ะ? สุสานโบราณนี้……”
ผู้บำเพ็ญที่มีญาณทิพย์ไวกว่า สีหน้าเปลี่ยนไปเล็กน้อย
พวกเขาต่างรู้สึกได้ว่า พื้นที่แห่งนี้ไม่มั่นคงเหมือนก่อนหน้า มีความรู้สึกไม่เสถียร