เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที 146 [การจ้องมองของต้าหวง]
เมื่อคาถาประหลาดใกล้จบ อากาศบนบันไดแท่นบูชาค่อยๆ เหนียวข้นและแข็งตัว
พลังลึกลับน่าพิศวงค่อยๆ ลงมา
ราวกับว่าเยื่อบางๆ ที่มองไม่เห็นในพื้นที่โดยรอบแตกออก ทำให้สสารบางอย่างที่ไม่ได้เป็นของโลกนี้ไหลเข้ามา เปลี่ยนแปลงทุกสิ่งบนแท่นบูชา
ส่วนนอกม่านเมฆ ภาพที่ไป๋เซียนโหย่ว กู่เชียวถง และคนอื่นๆ เห็น ก็ยิ่งประหลาดพิสดาร ชวนให้ขนลุกซู่
มีดอกบัวกระดูกที่หยดของเหลวสีดำมืด
มีต้นหลิวที่มีมือมนุษย์ห้อยระย้า
มีปลาไนไร้เกล็ดที่ส่งเสียงแหลมจากปาก
สิ่งที่ทำให้พวกเขารู้สึกประหลาดยิ่งกว่าคือ โครงสร้างทั้งหมดของแท่นบูชาดูเหมือนจะเปลี่ยนไป
บันไดหยกใต้เท้ากลับนุ่มขึ้นทันที แทนที่จะเป็นสิ่งไร้ชีวิต กลับให้ความรู้สึกเหมือนเนื้อหนังที่มีชีวิต แม้แต่ลายเส้นของเส้นเลือดและกล้ามเนื้อก็มองเห็นได้ราง ยืนอยู่นานๆ จะค่อยๆ จมลง ราวกับจะถูกบันไดกลืนกิน