กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 137 กลัวว่าข้าจะกินพวกเจ้าหรือ
“นั่นคือ……เสี่ยวหงหรือ?”
อันเล่อแสดงสีหน้าประหลาดใจอย่างที่ไม่ค่อยเห็น ดวงตาจ้องมองที่มุมของภาพนอกวิหารแน่วนิ่ง
ด้วยการอยู่ร่วมกันกับเสี่ยวหงมาตลอด เขาย่อมจำไม่ผิด
ทั้งดวงตา ใบหน้า รูปร่าง……ราวกับหล่อออกมาจากแม่พิมพ์เดียวกัน
เหมือนกันไม่มีผิด
สิ่งเดียวที่ต่างกันคือ บรรยากาศที่แผ่ออกมาจากร่างนั้น
ลึกลับเย็นยะเยือก
กลิ่นอายชั่วร้าย เลือดเนื้อ แทบจะล้นทะลักออกมา
ราวกับชุดสีแดงนั้นถูกย้อมด้วยเลือดสด