กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 95 ยืมวัตถุเปลี่ยนโชคชะตา
ในระเบียงทางเดินที่ถูกยืดยาวจนแทบมองไม่เห็นปลาย
ร่างของเค่อเหยียนล้มลงบนพื้น ส่งเสียงทึบ
ไม่เหมือนเสียงที่เกิดจากการกระทบกันของเนื้อและไม้
จากโพรงในอกของเขา ก็แทบไม่มีเลือดไหลออกมา
อันเล่อยังไม่สนใจเขา แต่หันไปมองกำแพงโดยรอบ
เผชิญกับสายตาดุดันและพลังปราณอันร้อนระอุของเขา ใบหน้ามนุษย์มากมายที่อัดแน่นแสดงความหวาดกลัวเล็กน้อย ในเวลาเพียงไม่กี่ลมหายใจก็มุดกลับเข้าไปในแผ่นไม้ลึก หายไปไร้ร่องรอย
“หนีไปแล้วหรือ?”
น้ำเสียงของอันเล่อแฝงความเสียดาย
สิ่งที่ทำให้ผู้บำเพ็ญขั้นสร้างฐานต้องตกต่ำถึงเพียงนี้ วิญญาณร้ายนี้ต้องไม่ธรรมดาแน่