เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ต้นหนสีคราม
ตอนที่ 160 สหายสนิท
หลังจากลู่หย่างฟื้นฟูความทรงจำ กู้หมิงเหยาก็ถูกรั้งให้อยู่ต่อที่ฐานปฏิบัติการตระกูลเจียง
เธอไม่ได้เอ่ยปากขอความคุ้มครองโดยตรง ทว่าเจียงเว่ยหยางเห็นท่าทางลังเลใจของเธอ จึงเป็นฝ่ายเอ่ยรั้งเธอไว้เอง
“อยู่ทางฝั่งพวกเราไปก่อนเถอะ” เจียงเว่ยหยางไม่ได้พูดตรงเกินไปนัก เธอหาข้ออ้างขึ้นมาลอย ๆ “หากมีเรื่องอื่นเกี่ยวกับห้วงลึกที่ต้องให้นายช่วย พวกเราจะได้ตามหานายสะดวกหน่อย”
กู้หมิงเหยาลอบถอนหายใจออกมาอย่างแผ่วเบาจนแทบสังเกตไม่เห็น จุดประสงค์ในการแปรหน้าของเธอก็คือสิ่งนี้ แต่เธอไม่รู้จริง ๆ ว่าจะเอ่ยปากอย่างไร กลัวผู้อื่นจะมองว่าเธอทวงบุญคุณหวังผลตอบแทน บัดนี้เจียงเว่ยหยางเป็นฝ่ายเอ่ยชวนก่อน ย่อมดียิ่งกว่าสิ่งใด
หลินอิ่งกับเซี่ยงเสี่ยวหยวนมีข้อมูลเกี่ยวกับห้วงลึกมากมายที่อยากสอบถามกู้หมิงเหยา ช่วงนี้หลายคนจึงตัดสินใจพักอยู่ที่ฐานปฏิบัติการตระกูลเจียงกันหมด
เช้าวันรุ่งขึ้น ตอนเจียงเว่ยหยางมาถึงห้องประชุม กู้หมิงเหยาก็มารออยู่ที่ทางเดินแต่เช้าแล้ว เธอได้ยินเสียงฝีเท้าของผู้มาเยือน จึงเงยหน้าขึ้นยืนยันว่าเป็นเจียงเว่ยหยาง ก่อนจะเอ่ยปากก่อน “ฉันอยากคุยกับเธอหน่อย”
เจียงเว่ยหยางพยักหน้า ไม่ได้ซักไซ้ความ พลางเอี้ยวตัวให้เธอเข้ามาคุยข้างใน
หลังก้าวเข้าประตู เธอส่งสัญญาณให้กู้หมิงเหยานั่งลงบนโซฟา กู้หมิงเหยาไม่ได้เอ่ยปากทันที กำลังหาจุดเริ่มต้นที่เหมาะสม