ตอนที่ 135 ความก้าวหน้า

ตอนที่ 135 ความก้าวหน้า

ในที่สุดเซี่ยงเสี่ยวหยวนก็ถอดรหัสกลุ่มไบต์ชุดสุดท้ายออกมาได้ในช่วงรุ่งสาง

ทั่วทั้งห้องปฏิบัติการเหลือเธอเพียงคนเดียวที่ยังคงฟื้นคืนสติอยู่ หลังจากหลินอิ่งเสร็จสิ้นการคัดกรองพื้นที่ที่ตนเองรับผิดชอบ ก็ไม่อาจทนรับความเหนื่อยล้าที่สะสมมาหลายวันได้อีกต่อไป ฟุบหลับไปบนโต๊ะตัวข้าง ๆ อุณหภูมิเครื่องปรับอากาศในห้องปรับไว้ค่อนข้างต่ำ ไอเย็นแผ่ซึมออกมาจากช่องลมอย่างเงียบงัน หลินอิ่งที่สะลึมสะลือจึงดึงเสื้อกาวน์สีขาวมาห่อตัวไว้ แม้กระทั่งศีรษะก็หดซุกเข้าไป เผยให้เห็นเพียงท้ายทอยเล็กน้อย ลมหายใจทอดยาวและสม่ำเสมอ

เซี่ยงเสี่ยวหยวนนวดดวงตาที่เมื่อยล้าด้วยความเหน็ดเหนื่อย ยกแก้วกาแฟที่เย็นชืดไปนานแล้วข้างมือขึ้นมาดื่มอึกใหญ่ ของเหลวเย็นเฉียบไหลผ่านลำคอลงไป ทำให้สะท้านจนตัวสั่น แต่ก็ยังดีที่ช่วยให้สมองอันสับสนกลับมาแล่นได้อีกครั้ง

เธอป้อนไบต์ที่ถอดรหัสได้ทีละตัวลงในโปรแกรมแปลผล เดิมทีตั้งใจจะบันทึกความคืบหน้าไว้ชั่วคราว รอให้ฟ้าสางตื่นขึ้นมาแล้วค่อยมาวิเคราะห์ ในเมื่อทำงานติดต่อกันมาสิบกว่าชั่วโมงแล้ว เธอรู้สึกว่าตนเองมองอะไรก็เห็นเป็นภาพซ้อนไปหมด หากฝืนเพ่งดูต่อไปก็ใช่ว่าจะได้ข้อสรุปที่แม่นยำขึ้น

ทว่าในวินาทีถัดมา สายตาของเธอกวาดผ่านถ้อยคำที่ประมวลผลออกมาบนหน้าจออย่างไม่ตั้งใจ มือข้างที่ยังไม่ทันได้เลื่อนออกจากเมาส์พลันสั่นสะท้านอย่างรุนแรง แก้วกาแฟเอียงทำมุม ของเหลวกระฉอกออกมาเปื้อนบนแป้นพิมพ์

ตัวอักษรบนหน้าจอนั้นสั้นกระชับยิ่ง