เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ต้นหนสีคราม
ตอนที่ 100 แผนสำรอง
บนลานฝึกซ้อมยามพลบค่ำ สมาชิกไม่กี่คนของพั่วจวินต่างจับจองอาณาเขตปกครองคนละส่วน
เมิ่งเซียวกับเหล่าเว่ยกำลังฝึกซ้อมการต่อสู้ประมือกัน เสียงหมัดและลูกเตะปะทะกันดังก้องทึบ ๆ ไปทั่วลานกว้าง โจวตู้ยืนเป็นกรรมการอยู่ข้าง ๆ ในมือไม่ได้ถือนกหวีด เพราะกฎการประมือของพั่วจวินคือ “ใครขอยอมแพ้ก่อนถือว่าแพ้” ขอเพียงแค่ยกมือขึ้นส่งสัญญาณก็หมายถึงยอมรับความพ่ายแพ้แล้ว กู้ฉือยืดเหยียดกล้ามเนื้ออยู่ด้านข้าง เตรียมตัวประลองรอบถัดไปกับผู้ชนะ ทุกจังหวะการหยุดนิ่งของเธอลงล็อกตรงจังหวะลมหายใจได้อย่างแม่นยำ
เจียงเว่ยหยางกับลู่หย่างเดินมาจากทางสถาบันวิจัย เมิ่งเซียวเป็นคนแรกที่มองเห็นพวกเขา หลังจากปล่อยหมัดซัดปัดการตั้งการ์ดป้องกันของเหล่าเว่ยออกไปก็เก็บอานุภาพตามจังหวะ แล้วใช้ผ้าขนหนูที่พาดคอเช็ดเหงื่อทีหนึ่ง
“หัวหน้าหน่วย หัวหน้าหน่วย วันนี้พวกนายประชุมกับพี่หลินนานมาก จะต้องออกไปทำภารกิจอีกแล้วใช่ไหม ฉันรู้สึกว่าตัวเองฟื้นฟูสมบูรณ์แล้วนะ เริ่มต่อสู้ต่อสู้ได้แล้ว ฉันแทบจะอดใจรอไปต่อสู้ต่อสู้ไม่ไหวแล้ว—”
“ไม่ใช่ภารกิจ” ลู่หย่างเอ่ยขัดเขา “แต่ช่วงนี้อาจจะมีคนมารังควาน”
โจวตู้เก็บของพลางมองมาทางลู่หย่าง เหล่าเว่ยกับกู้ฉือเองก็ยืนตัวตรง ทั้งลานฝึกซ้อมพลันเงียบสงบลงในชั่วพริบตา สิ่งที่กำลังปะทุขึ้นในอากาศคือจิตใจรักการต่อสู้ของเหล่าเด็กหนุ่มสาว
“ใคร” โจวตู้ถาม
“จู้ฝู” เจียงเว่ยหยางเอ่ย