กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ต้นหนสีคราม
ตอนที่ 22 วายุพัดพา
“ไปก่อนเลย!”
โจวตู้ประคองคนที่หมดสติคนนั้นขึ้นมา แล้ววิ่งไปทางปลายทางเดินอีกด้าน ลู่หย่างคว้าข้อมือเจียงเว่ยหยางตามหลังเขาไป
นิ้วมือของเขาเย็นเฉียบ แต่กลับจับไว้แน่นมาก
สุดทางเดินคือบันไดเหล็กอีกตัวที่ทอดสู่พื้นดิน โจวตู้แบกคนเจ็บวิ่งลงไป ลู่หย่างให้เจียงเว่ยหยางตามไป ส่วนเขาเดินอยู่รั้งท้าย