ตอนที่ 3 ความผันผวน

ตอนที่ 3 ความผันผวน

อากาศของชั้นใต้ดินชั้นสามหนาวเย็นกว่าด้านบน

ปลายทางเดินเป็นกระจกมองทางเดียวบานมหึมา แสงไฟสาดเทลงมาจากเพดาน ภายในห้องสังเกตการณ์สว่างโร่ด้วยแสงสีขาว เจียงเว่ยหยางเดินไปหน้ากระจก ปฏิกิริยาแรกไม่ใช่การมองคน แต่กลับกวาดตามองเครื่องจักรเหล่านั้นด้วยความอยากรู้อยากเห็น

เครื่องมือวางเรียงรายไปตามแนวกำแพงทั้งแถบ บนหน้าจอกราฟรูปคลื่นมีจุดแสงสีเขียวกระโดดไหว ตัวเลขกะพริบถี่ เจ้าหน้าที่วิจัยหลีกทางให้ตำแหน่งหนึ่ง เธอเดินเข้าไปยืน มองลอดกระจกเข้าไปข้างใน

ห้องสังเกตการณ์ไม่ใหญ่นัก ทั้งสี่ทิศเป็นวัสดุโลหะป้องกัน ไม่มีหน้าต่าง มีเพียงไฟที่ฝังอยู่บนเพดาน ตรงกลางคืออุปกรณ์ชิ้นหนึ่งที่อยู่กึ่งกลางระหว่างเตียงกับเก้าอี้ทรมาน

บนเก้าอี้มีคนนั่งอยู่คนหนึ่ง แขนขาทั้งสี่ถูกสายรัดตรึงสั่งทำพิเศษล็อกแน่นไว้กับที่วางแขน กระทั่งพื้นที่ขยับนิ้วมือก็ยังไม่มี