กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ห้วงอักษร
⬢⬢⬢
ตอนที่ 118 เดี๋ยวจะหาว่าผมไม่โรแมนติก
ยามค่ำคืน พระจันทร์กำลังกลมโต
แสงจันทร์สาดส่องลงมา ทาบทาบนผืนดิน อ่อนโยนและงดงามจับตา
เมื่อเซียวอี้กลับมาถึงบ้าน
ก็ได้ยินเสียงไป๋ลู่กำลังฮัมเพลงอยู่ในห้องน้ำ
“ฉันเป็นแค่ตัวประกอบ จะกล้าหึงหวงได้อย่างไร”
“ฉันเป็นแค่คนผ่านทาง ที่เตรียมใจไว้ตั้งนานแล้ว”
“ฉันเป็นแค่คนไร้ค่าที่เธอจะมีหรือไม่มีก็ได้”
“แต่เธอคือคนเดียวที่ฉันใส่ใจ”