0117

⬢⬢⬢

ตอนที่ 117 ง่าย ๆ แค่นี้เอง

เฉินจิ้งหน้าเหวอไปหมด พี่ชายแท้ ๆ ของตัวเองถึงกับบอกว่าเธอไม่รู้ความเนี่ยนะ?

แถมยังบอกให้อีกฝ่ายช่วยให้อภัยอีก?

เธออยากจะเอ่ยปากถามสักประโยคเหลือเกินว่า ยังเป็นพี่ชายแท้ ๆ ของฉันอยู่ไหม ทำไมถึงไปพูดเข้าข้างคนนอกแบบนั้น?

เซียวอี้ยิ้มโดยไม่พูดอะไร

เฉินอี้โหลวกล่าวว่า “ในเมื่อนายถูกใจตราทองแดงชิ้นนี้ มันก็เป็นของนายแล้วละ ส่วนเงิน 2 พันล้านอะไรนั่น จะให้นายจ่ายได้อย่างไรกัน”

“ขอบใจ ไว้วันหลังฉันเลี้ยงชา”

เซียวอี้ยิ้มบาง ๆ

“ได้ ถึงตอนนั้นอย่าเบี้ยวก็แล้วกัน”