ตอนที่ 227 ผู้ประกอบการรายย่อยผู้กอดเก็บความฝัน

ตอนที่ 227 ผู้ประกอบการรายย่อยผู้กอดเก็บความฝัน

มีอาวุธสังหารทรงพลังเช่นนี้อยู่ในมือ เธอรู้สึกว่าหากตนเองไม่เปิดโรงงานเสื้อผ้าสักแห่ง คงเสียชาติเกิดที่ได้กลับมามีชีวิตใหม่อีกครั้งจริง ๆ

“รอฉันสืบเรื่องเครื่องจักรดูก่อน ถ้าสำเร็จขึ้นมาจริง ๆ ถึงเวลาก็ค่อยให้พวกพ่อค้าแม่ค้าขายส่งเสื้อผ้าเหล่านี้ไปรับสินค้าที่บ้านเรา โยนปัญหาเรื่องการขนส่งให้คนอื่นไป สบายจะตายไป”

ทั้งที่เดินเตร็ดเตร่อยู่ข้างนอกมาด้วยกันทั้งวันแท้ ๆ สิ่งที่เธอคิดกับสิ่งที่จางเฟิ่งเจียวคิด กลับแตกต่างกันมากมายขนาดนี้

ซุนเยี่ยนผิงฟังคำพูดประโยคนี้ของจางเฟิ่งเจียวจบ ตอนนี้ในใจก็มีความคิดเพียงอย่างเดียว การได้อยู่กับพี่เฟิ่งเจียว เธอรู้สึกว่าได้ความรู้มากกว่าที่ตัวเองเรียนมาจากในตำราเสียอีก

อืม อย่างน้อยที่สุดพี่เฟิ่งเจียวก็รู้เรื่องเยอะกว่าอาจารย์ของพวกเขาเสียอีก