ตอนที่ 226 เปิดหูเปิดตาแล้ว

ตอนที่ 226 เปิดหูเปิดตาแล้ว

ซุนเยี่ยนผิงกุมห่อยาที่ซุกอยู่ในกระเป๋า พลางพยักหน้าหงึก ๆ “ฉันเข้าใจแล้ว พี่เฟิ่งเจียวเก่งจริง ๆ คนเก่ง ๆ มักจะใจกล้าทั้งนั้นเลย”

หึหึ ตอนที่เธอยังไม่เก่ง ความกล้าก็ไม่ได้น้อยเลย ทั้งหมดล้วนถูกชีวิตบีบคั้น เคี่ยวเข็ญให้ออกมาทั้งนั้น

ทั้งสองคนเจาะจงเลือกสอบถามคนแก่ที่อายุค่อนข้างมากและดูท่าทางไม่เหมือนคนเลว ในที่สุดก็หาบ้านพักรับรองที่เป็นทางการเจอแห่งหนึ่ง

ความจริงช่วงเวลานี้เมืองหยางเฉิงก็มีโรงแรมที่ดูระดับสูงมากประเภทนั้นแล้ว เมื่อครู่บนรถเมล์ตอนแล่นผ่านไป เธอยังแลเห็นตัวอักษรขนาดใหญ่คำว่าไป๋เทียนเอ๋อ สะดุดตาเป็นพิเศษ

ในกระเป๋ายังยัดแท่งทองคำไว้หลายแท่ง เธอใช่ว่าจะไม่มีปัญญานอนพักเสียหน่อย แต่นี่ไม่ใช่ว่าตอนนี้ต้องทำตัวเรียบง่ายหรอกหรือ