เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอคัมภีร์เถื่อน
ตอนที่ 183 สำรวจบ้านว่านต๋ากุ้ยยามค่ำคืน
“นั่นสิ จะมีโรคขี้เกียจที่ไหนกัน เฟิ่งเสียของพวกเราโดนแดดนิดหน้าก็คล้ำ พอจับจอบก็หน้ามืด ทั้งหมดนี้มันเป็นโรคนะ” หลี่กุ้ยเซียงแถข้าง ๆ คู ๆ
“เหอะ ใครตากแดดแล้วหน้าไม่คล้ำบ้างล่ะ แล้วใครพรวนดินกลางแดดร้อนจัดแล้วไม่หน้ามืดบ้าง นี่มันก็แค่ขี้เกียจชัด ๆ”
หลี่กุ้ยเซียงเถียงหลี่เสี่ยวหลานสู้ไม่ได้จึงถลึงตาใส่ “ผู้ใหญ่อยู่กันพร้อมหน้า เธอที่เป็นน้องสาวสามีจะพูดมากไปทำไม”
หวังเฉี่ยวอวิ๋นเป็นภรรยาหัวหน้ากองการผลิตมาตั้งหลายปี ไหนเลยจะต้องให้ลูกสาวมาช่วยพูด จึงรีบหันมาปรามว่า “เสี่ยวหลาน ห้องนี้ไม่มีที่ให้เธอพูดหรอก ไปอยู่ห้องโน้นไป”
หลี่เสี่ยวหลานฮึดฮัดทีหนึ่งแล้วหมุนตัวเดินออกไป จางเฟิ่งเสียเองก็คงรู้สึกอับอายขายหน้า จึงตะโกนใส่พวกเฟิ่งชุนว่า “พวกเธอมายืนทำอะไรตรงนี้อีกล่ะ รีบกลับบ้านตัวเองไปได้แล้ว”