กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอคัมภีร์เถื่อน
ตอนที่ 182 น่าอับอายจริง ๆ
“พ่อ แบบนี้จะใช้ได้ยังไง เฟิ่งเสียโตมาขนาดนี้ไม่เคยเสียเปรียบใคร เรื่องนี้ไม่โกรธจนเป็นอะไรไปแล้วเหรอ ป่านนี้คงรอให้พวกเราตระกูลฝ่ายแม่ไปหนุนหลังให้อยู่แน่” หลี่กุ้ยเซียงพูดอย่างร้อนใจ
“พวกเราไปแล้วจะพูดยังไง” ชายชรามองไปที่จางหงเหอกับหลี่กุ้ยเซียง “เรื่องที่เฟิ่งเสียไปแย่งน่องไก่กับเด็กอายุเจ็ดแปดขวบนั่น มันเป็นเรื่องน่าเชิดหน้าชูตานักหรือไง เรื่องนี้เอะอะโวยวายออกไป พวกเธอไม่กลัวอับอาย แต่ฉันยังอายนะ”