กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอคัมภีร์เถื่อน
ตอนที่ 165 นี่ถึงจะเป็นหมากตากระดานใหญ่
“อาสี่ของฉันน่ะโชคดี ประจวบเหมาะกับตอนนั้นฉันอยู่ที่สหกรณ์จัดซื้อและจำหน่าย แล้วสหกรณ์จัดซื้อและจำหน่ายของเราก็มีตำแหน่งไปเรียนรู้งานที่บริษัทขนส่งอยู่พอดี”
“อาหญิง ไม่ใช่ว่าฉันไม่ช่วยท่านจริง ๆ แต่เป็นเพราะท่านไม่มีโชคเหมือนอย่างอาสี่ของฉัน เพราะฉะนั้นพวกเราก็ต้องยอมรับชะตากรรม”
“ผายลมเถอะ ฉันจะไม่มีโชคเท่าจางหงสุ่ยเขาเชียวหรือ” จางอวิ๋นตะโกนจบ ตัวเองก็ยังรู้สึกว่าล้ำเส้นไปหน่อย พลางมองมาแล้วหัวเราะแห้ง ๆ “พี่ชายสี่อย่าถือสาเลยนะ ฉันไม่ได้หมายความว่างั้น เฮ้อ ช่างเถอะ ยังไงฉันก็ไม่ได้ถามให้ตัวเอง จัดการไม่ได้ก็ช่างมัน”