กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอคัมภีร์เถื่อน
ตอนที่ 164 ตกตะลึงไปเสียเถอะ
คำพูดนี้คุณย่าว่านไม่อาจโต้แย้งได้จริง ๆ คำพูดที่ว่าคนตายไปแล้วจะนับเป็นตระกูลที่ดีบ้าบออะไรได้ คำนี้เธอจะกล้าพูดหรือ
บ้านตัวเองไม่ใช่ยุคสมัยที่กระทืบเท้าครั้งเดียวแล้วอำเภอชิงหลิงทั้งอำเภอต้องสั่นสะเทือนอีกต่อไปแล้ว ต่อให้เป็นช่วงเวลานั้น เธอก็ไม่กล้าพูดคำนี้ออกมาอย่างเปิดเผยอยู่ดี
แต่ถ้าไม่พูดอะไรเลย คุณย่าว่านก็กล้ำกลืนความแค้นนี้ไม่ลง จึงเบะปากพลางเอ่ย “เธอรับเป็นบุตรบุญธรรมไป ไม่ใช่บุตรแท้เสียหน่อย อย่างนั้นก็นับไม่ได้เหมือนกัน…”
จางเฟิ่งเจียวไม่รอให้คุณย่าพูดจนจบ ก็ตอกกลับไปทันที “รับเป็นบุตรบุญธรรมแล้วยังไง บุตรบุญธรรมก็ไม่ใช่ลูกของพ่อฉันหรือไง”
“ถึงอย่างนั้นก็ไม่ใช่บุตรแท้” คุณย่าว่านเถียงกลับอย่างไม่ยอมแพ้