ตอนที่ 147 ในเมืองก็มีคนจน

ตอนที่ 147 ในเมืองก็มีคนจน

เฟิ่งผิงที่กำลังฟังคนทั้งสองคุยกันอยู่ได้ยินคำนี้เข้า ก็เผลอร้องอ๊ะออกมาเบา ๆ ก่อนจะรีบยกมือปิดปากทันควัน

ในเมืองมีครอบครัวที่ไม่ได้กินเนื้อมาสองปีจริง ๆ หรือ

ในชนบทตั้งแต่ต้นปียันท้ายปี หน่วยการผลิตล้วนต้องเชือดหมู ถึงตอนนั้นถ้าคุณมีแต้มแรงงาน ก็สามารถแลกเนื้อมาได้บ้างด้วยแต้มแรงงาน

แต่บางครอบครัวแต้มแรงงานน้อย ทั้งยังมีลูกมาก แค่แลกธัญพืชยังไม่พอ จะมีแต้มแรงงานส่วนเกินที่ไหนไปแลกเนื้อมากิน จึงจำต้องเลือกที่จะยอมแพ้ไป

พูดตามตรง ตรากตรำทำงานมาทั้งปี เด็กและผู้ใหญ่ต่างก็เฝ้ารอคอยวันนี้ ภายใต้สถานการณ์ทั่วไป ครอบครัวที่ยอมสละสิทธิ์แลกเนื้อมีน้อยยิ่งนัก

ดังนั้นเฟิ่งผิงถึงได้ตกตะลึง ทำไมคนในเมืองที่ใช้ชีวิตราวกับอยู่บนสวรรค์ในสายตาคนชนบท ถึงยังมีครอบครัวที่ไม่ได้กินเนื้อสักมื้อมานานถึงสองปีได้