เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอคัมภีร์เถื่อน
ตอนที่ 95 ช่วงเวลาเปล่งประกายที่สุดของหวังจ้าวตี้
จางหงสุ่ยมีนิสัยเสียเหมือนชายชราอยู่อย่างหนึ่ง หากให้เขาไปรายงานตัวคนเดียว ไปเจอพวกเจ้าหน้าที่ที่มีตำแหน่ง เขาก็กลัวอยู่บ้างจริง ๆ
แต่ถ้าบอกว่ามีคนคิดจะรังแกเขา จางหงสุ่ยคนนี้กลับไม่กลัวเลยสักนิด
คนประเภทนี้ยังมีคำเรียกติดปากอีกอย่าง นั่นคือแอบร้ายลึก
แน่นอนว่าคำโบราณยังมีอีกประโยคหนึ่ง ของทุกสิ่งย่อมมีสิ่งแพ้ทาง
ดังนั้นจึงมีเพียงผู้คลั่งช่วยน้องชายตัวจริงอย่างหวังจ้าวตี้ ที่ในหัวคิดอยู่แค่อย่างเดียว ไม่ว่านายจะร้ายแค่ไหน ฉันก็ต้องดีกับน้องชายฉันให้ได้ ถึงจะทำให้จางหงสุ่ยหมดหนทางรับมือ
“วางใจเถอะเฟิ่งเจียว เรี่ยวแรงของอาสี่ไม่ใช่ว่ามีไว้เปล่า ๆ หรอกนะ”
พออาสี่พูดแบบนี้ จางเฟิ่งเจียวก็กังวลขึ้นมาอีกว่าอาสี่จะซ้อมคนจนเจ็บหนัก แล้วต้องตกงาน