ตอนที่ 47 บังเอิญพบเข้า

ตอนที่ 47 บังเอิญพบเข้า

เด็กสาวสองสามคนมาถึงก็ลงมือทำงาน ทุกคนร่วมแรงร่วมใจกัน มีคนทาแป้งเปียก มีคนคอยส่งกระดาษ จางเฟิ่งเจียวรับหน้าที่แปะ ไม่นานก็แปะเสร็จเรียบร้อย

เหตุใดห้องสองสามห้องที่สร้างขึ้นทีหลังของจุดพักเยาวชนปัญญาชนนี้ พอเดินเข้ามาแล้วถึงรู้สึกโปร่งโล่งสว่างไสวยิ่งนัก

ก่อนหน้านี้ใคร ๆ ต่างก็บอกว่าเป็นเพราะหน้าต่างกระจก แต่จางเฟิ่งเจียวกลับไม่คิดเช่นนั้น เธอรู้สึกว่าน่าจะเป็นเพราะความสูงภายในตัวบ้านของห้องนี้สูงโปร่งมากกว่า

ยุคสมัยนี้ชาวบ้านสร้างบ้าน มุ่งหวังแค่เรื่องประหยัดเงิน ดังนั้นทุกบ้านจึงเป็นเหมือนกันหมด แค่ยืนบนเตียงเตาแล้วยกแขนขึ้น ก็เอื้อมแตะถึงเพดานแล้ว

ที่เธอพูดถึงนี่ยังหมายถึงสหายหญิงที่รูปร่างไม่สูงด้วยซ้ำ

ความสูงภายในตัวบ้านเตี้ย ในห้องก็มืดทึบ ย่อมให้ความรู้สึกอึดอัดคับแคบ นี่เป็นเรื่องธรรมดาอย่างยิ่ง