เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอคัมภีร์เถื่อน
ตอนที่ 46 ชนะศึกอีกครา
ชายชราวิ่งตามออกมา “เป่าเกินเป็นลูกชายของแก อยากได้งาน อยากได้บ้าน แกที่เป็นพ่อไปหามาให้มันเองไม่ได้หรือไง”
จางหงเหอกัดฟันแน่น “ผม ผมไม่มีปัญญาขนาดนั้นนี่ครับ”
คำพูดนี้ช่างชวนให้โมโหที่สุด ตัวเองไม่มีปัญญา แย่งของคนอื่นไม่ได้ ก็จะมาแย่งของเฟิ่งเจียว
ชายชราคิดเช่นนี้ และพูดออกไปเช่นนี้ “แกไม่มีปัญญา ก็เลยจะมาแย่งของเฟิ่งเจียว แกพูดคำนี้ออกมา ไม่อับอายบ้างหรือไง”
อย่างไรเรื่องนี้ก็ปิดไม่มิดแล้ว จางหงเหอจึงยอมแลกทุกอย่าง “นั่นมันงานที่สหกรณ์จัดซื้อและจำหน่ายเชียวนะ ให้เป่าเกิน ย่อมดีกว่าปล่อยให้เธอเอาติดตัวไปตระกูลสามีไม่ใช่หรือไง”
ชายชรา “จะเอาไปไหนก็ไม่เกี่ยวกับแกทั้งนั้น ตอนนี้แม้แต่ทะเบียนบ้านของเฟิ่งเจียวก็ไม่ได้อยู่ในสมุดทะเบียนบ้านเดียวกับแกแล้ว แกไม่มีสิทธิ์มาเรียกร้องโน่นนี่”