เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
จนกระทั่งฟู่ชิงฮวนก้าวเข้าเรือนหอ เสิ่นรั่วซีจึงค่อยผ่อนลมหายใจโล่งอกอย่างแท้จริง
จ้าวเหวินเซวียนยื่นมือไปกุมมือของเสิ่นรั่วซี พลางแย้มยิ้มเอ่ยว่า “ซีซี พวกเราไปกินเลี้ยงกันเถอะ!”
เสิ่นรั่วซีชะงักไปชั่วครู่ พลันได้สติกลับมาในพริบตา
“จริงด้วย ฝ่าบาทกับน้าหญิงแต่งงานกันแล้ว พวกเขาก็ควรไปกินเลี้ยงให้ครึกครื้นเสียหน่อย”
นางหันไปกวักมือเรียกทุกคนทันที “พี่เหวินอัน พี่เหวินผิง พวกเราไปกินเลี้ยงกันเถอะ! ไปกัน ๆ!”
ขุนนางฝ่ายบุ๋นและบู๊เห็นภาพนั้นเข้า ต่างพากันตกตะลึงจนตาค้าง
ในใจพวกเขาลอบทอดถอนใจ เด็ก ๆ ของราชวงศ์จิตใจช่างเปิดกว้างยิ่งนักจริง ๆ
ถึงช่วงเวลาคับขันปานนี้แล้ว นายน้อยไม่กี่คนยังถึงกับพาน้องชาย น้องสาว และเด็กน้อยไปนั่งกินเลี้ยงได้อย่างสบายใจ
ทุกคนเห็นเช่นนั้น ก็ไม่ยืนเกร็งอีกต่อไป พากันทยอยเข้าประจำโต๊ะนั่งลง
ทุกคนต่างเก็บงำความคิดเดียวกันไว้ในใจ กินเถอะ! ไม่แน่ว่าพอกินโต๊ะมงคลมื้อนี้เสร็จ ตกเย็นฝ่าบาทอาจจะทรงฟื้นขึ้นมาก็ได้!