เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
ทันทีที่อันกุ้ยเฟยล้มลง ขันทีใหญ่หรงฮว่าที่อยู่เบื้องหลังก็พลันเดือดดาลขึ้นมาในทันใด
“นังท่านหญิงน้อยสมควรตายจริง ๆ! ต่อให้เจ้ามีฐานะเป็นถึงท่านหญิงแล้วจะทำไม
เหนียงเหนียงของข้าทรงตั้งครรภ์มังกร ต่อให้คิดจะตบตีเจ้า นั่นก็นับว่าให้เกียรติเจ้าแล้ว!
เจ้าบังอาจหลบเลี่ยงจนทำให้เหนียงเหนียงของข้าต้องล้มลงกับพื้น ช่างขวัญกล้าเทียมฟ้านัก!”
เสิ่นรั่วซีขมวดคิ้ว “ไอ้ทาสสุนัข เจ้านายของเจ้ายังนอนคว่ำอยู่บนพื้นแท้ ๆ เจ้าจะมาเห่าหอนหาอะไรกัน?”
หรงฮว่าหันขวับไปตวาดข้ารับใช้ในวังทันที
“คนมา! รีบประคองกุ้ยเฟยเหนียงเหนียงขึ้นมาเร็วเข้า ส่งกลับตำหนักบรรทมเดี๋ยวนี้ แล้วตามหมอหลวงมาตรวจรักษา!”
ครั้นกล่าวจบ เขาก็หันกลับมาชี้หน้าเสิ่นรั่วซีแล้วตวาดด่าอย่างเกรี้ยวกราด
“ท่านหญิงน้อย เจ้าช่างมีจิตใจชั่วร้ายนัก! วันนี้ทางจวนอ๋องจงใจหาเรื่องเล่นงานกุ้ยเฟยเหนียงเหนียงของข้าชัด ๆ!