เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
กัวเซี่ยงตงดันภรรยาและลูกไปด้านหลังเล็กน้อย ก่อนจะก้าวขึ้นหน้ามาเพียงลำพังไม่กี่ก้าว
ซ่งอู่ผุดกายขึ้นขวางหน้าแม่ลูกหญิงเสิ่นเยวี่ยฮวากับเสิ่นรั่วซีทันควัน ท่าทีแข็งกร้าว บ่งบอกชัดเจนว่าหากเจ้ากล้าก้าวเข้ามา เขาก็พร้อมจะขัดขวางสุดชีวิต
กัวเซี่ยงตงหลับตาลงแล้วเอ่ยขึ้นว่า “เยวี่ยฮวา ยามนั้นข้าได้รับบาดเจ็บสาหัสที่ชายแดนเหนือ เป็นศิษย์น้องหญิงที่คอยดูแลข้าอย่างเอาใจใส่ ข้ากับนางจึงบังเกิดความรู้สึกผูกพันต่อกัน เรื่องนี้สุดวิสัยจริง ๆ มิใช่ความตั้งใจเดิมของข้า”
เสิ่นรั่วซีแค่นหัวเราะเยาะออกมาทันใด “ถุย! ตัวเองไปมีชู้ข้างนอกก็สารภาพมาตามตรงเถิด จะหาข้ออ้างสวยหรูมากมายเช่นนี้มาแต่ที่ใดกัน ยังจะมาพูดว่าสุดวิสัยอะไรกันอีก?”
“หุบปาก!”
เส้นเลือดบนหน้าผากของกัวเซี่ยงตงปูดโปน ตวาดเสียงกร้าวอย่างเดือดดาล “เสิ่นรั่วซี! เจ้ากลายมาเป็นคนวาจาเชือดเฉือนเช่นนี้ตั้งแต่เมื่อใด? ผู้ใหญ่กำลังพูดจา มีที่ให้เจ้าสอดปากหรือ?
อั่ก!”