เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
อันกุ้ยเฟยถูกองค์รัชทายาทตวาดต่อหน้าผู้คน นางพลันตกตะลึงจนนิ่งงันไปในทันใด เบิกตากว้างจ้องมองจ้าวเหวินเซวียนตาค้าง พูดไม่ออกไปชั่วขณะ
จ้าวฉิงที่อยู่ด้านข้างมีสีหน้าเคร่งขรึมสาวเท้าก้าวไปข้างหน้า โน้มตัวลงอุ้มเสิ่นรั่วซีเข้าสู่อ้อมอก มือน้อย ๆ ของเสิ่นรั่วซียังคงกอดแมวน้อยเสี่ยวฮวาในอ้อมอกไว้แน่น ไม่ยอมปล่อยแม้แต่น้อย
น้ำเสียงของจ้าวฉิงทุ้มลึก เอ่ยซักถามด้วยน้ำเสียงเข้มต่อหน้าผู้คน
“กุ้ยเฟยไม่รู้ต้นสายปลายเหตุ ไม่แยกแยะผิดชอบชั่วดี ก็มาตำหนิติเตียนบุตรสาวของเปิ่นหวังตามอำเภอใจ เจ้าหมายความว่าอะไรกันแน่”
“องค์ชายน้อยเข้าสู่ลานล่าสัตว์เพื่อล่าสัตว์ ย่อมเป็นกฎระเบียบของราชวงศ์อยู่แล้ว การออกล่าสัตว์ย่อมมีความเสี่ยง ย่อมยากที่จะหลีกเลี่ยงการกระทบกระทั่งบาดเจ็บ
หรือว่าวันนี้องค์รัชทายาทมิได้ร่วมเดินทางไปด้วยเล่า”
“บุตรชายของเจ้ามีสถานะสูงส่งเพียงใด ยังจะสูงส่งเกินกว่าองค์รัชทายาทแห่งราชสำนักปัจจุบันได้หรือ