ตอนที่ 111 สำนักศึกษาหลวงจะหยุดพัก นี่แหละโอกาส!

จ้าวฉิงมองดูลูกสาวตัวน้อยที่มีท่าทีเช่นนี้ ก็อดไม่ได้ที่จะหัวเราะออกมาอย่างเบิกบานใจ พลางคีบเนื้อให้เสิ่นเยวี่ยฮวาผู้เป็นภรรยา ทั้งยังเป่าให้คลายร้อนอย่างใส่ใจก่อนจะวางลงในชามของนาง

เสิ่นเยวี่ยฮวาสงสารสามีที่ต้องวิ่งวุ่นทำงานราชการไปค่อนวันโดยไม่ได้กินข้าวแม้แต่คำเดียว จึงรีบตักเนื้อและผักใบเขียวใส่ชามให้เขาอีกไม่น้อย น้ำเสียงแฝงความร้อนใจอยู่หลายส่วน

“ท่านอ๋องรีบกินข้าวเถิด ข้ากับซีซีค่อย ๆ กินไม่รีบร้อนหรอกเจ้าค่ะ

ในบ้านไม่มีคนนอก ท่านต้องกินข้าวให้อิ่มหนำหนา หิวบ้างอิ่มบ้างอยู่เช่นนี้ตลอด กระเพาะอาหารของท่านก็ยิ่งไม่ค่อยดีอยู่แล้ว จะทนทานไหวได้อย่างไรกัน”

จ้าวฉิงได้รับการเอาใจใส่และเป็นห่วงเป็นใยจากภรรยาเช่นนี้ ในใจก็พลันอบอุ่นขึ้นมา จึงอ้าปากเคี้ยวเนื้อคำโตติดต่อกัน ทั้งยังซดน้ำแกงร้อน ๆ ไปอีกสองชาม ความเหนื่อยล้าทั่วทั้งร่างพลันสลายหายไปกว่าครึ่งในทันที