ตอนที่ 110 ระดมกำลังจับฮูหยินอวี๋กับซ่งเหวินชาง!

วันนี้บรรยากาศภายในจวนโหวพิทักษ์อุดรอึมครึมกดดันอย่างยิ่ง

กัวเซี่ยงเป่ยรีบร้อนรุดกลับมาถึงบ้านในยามอู่ เห็นเพียงกัวทงผู้เป็นบิดาชราของตนนอนทอดกายอยู่ โดยมีหมอหลวงคอยตรวจรักษาอาการบาดเจ็บอยู่ด้านข้าง

เขาขมวดคิ้วแน่นยืนอยู่ข้างเตียง ในใจลอบใคร่ครวญคิดคำนวณเรื่องราววกไปวนมา

บรรดาหมอหลวงตรวจรักษาเสร็จสิ้นทั้งหมดแล้วพากันถอยออกไปนอกประตู กัวเซี่ยงเป่ยส่งทุกคนออกไปด้วยความสุภาพนอบน้อม มือพลันปิดประตูห้องลง ก่อนจะเดินมาเบื้องหน้าเตียงของบิดาชรา เอ่ยปากด้วยน้ำเสียงระแวดระวังเป็นพิเศษ

“ท่านพ่อ เช้าตรู่วันนี้ลูกไปเข้าเฝ้าที่ท้องพระโรงจินหลวน ฝ่าบาททรงมีพระบรมราชานุญาตแล้ว มีพระราชโองการเรียกตัวกัวเซี่ยงตงกลับเมืองหลวงขอรับ”

กัวทงที่นอนอยู่บนเตียงช้อนสายตามองบุตรชายคนโต แววตาเปี่ยมล้นด้วยความอัดอั้นตันใจ ยามเอ่ยปากยังแฝงโทสะคุกรุ่น

“เจ้าพูดความจริงมา คราแรกเจ้าปักใจเชื่อมั่นว่าจวนพระมาตุลาขโมยทรัพย์สมบัติก้นหีบของตระกูลเราไป ทว่าความจริงบ้านพวกเขาเป็นเพียงโครงกลวงเปล่า เช่นนั้นทรัพย์สมบัติเดิมของพวกเราที่ซุกซ่อนไว้ในตระกูลเฉาหายไปอยู่ที่ใดเล่า”