ตอนที่ 91 ถ้าไม่ไหวจริง ๆ บุตรชายอนุสองคน ก็ยกให้องค์รัชทายาทเลี้ยงดู!

ครั้นราตรีมาเยือน จักรพรรดิหลงฉี่เสด็จกลับมายังตำหนักบำรุงใจ ก็ทอดพระเนตรเห็นเหล่าขันทีจากตำหนักของอันกุ้ยเฟยและพระสนมหรงเฉาล้วนยืนรออยู่ภายนอกโถง

บรรดาขันทีคุกเข่าลงกับพื้นทำความเคารพ มิกล้าแม้แต่จะหายใจแรง

จักรพรรดิหลงฉี่มีสีหน้าเย็นชา ตรัสตำหนิขึ้นว่า “พวกเจ้ามาเฝ้าอยู่ที่นี่ทำอะไรกัน วันนี้เราไม่อยากพบเหนียงเหนียงทั้งสอง

จงกลับไปถ่ายทอดคำพูด ให้พวกนางพาองค์ชายของตนเองเก็บตัวสำนึกตนอยู่แต่ในตำหนักบรรทม สำนึกรู้ความผิดให้ถ่องแท้เสียก่อน พรุ่งนี้ค่อยมาเข้าเฝ้าเรา”

บรรดาขันทีต่างตกใจกลัวจนต้องก้มศีรษะลงต่ำอย่างยิ่ง

ผู้ใดก็ล้วนมองออกว่าเพลานี้ฝ่าบาททรงกริ้วโกรธเป็นล้นพ้น

ในวันนี้ องค์ชายทั้งสองพระองค์รังแกเสิ่นรั่วซีต่อหน้าผู้คน จึงถูกลงทัณฑ์อย่างหนัก เหนียงเหนียงทั้งสองทรงสงสารลูกน้อย จึงจงใจส่งคนมารอเฝ้าอยู่นอกตำหนัก คิดจะยอมอ่อนข้อขอความเมตตา

ทว่าพวกนางคาดไม่ถึงเลยว่า การยอมอ่อนข้อนั้นไร้ประโยชน์โดยสิ้นเชิง

เพลิงพิโรธในพระทัยของฝ่าบาทยังมิคลายลง จึงไม่ไว้หน้าผู้ใดแม้เพียงเสี้ยว