ตอนที่ 90 ตำหนักบูรพาอบอุ่น!

ยามที่องค์ชายน้อยทั้งสองถูกคนของวังส่งกลับถึงตำหนักบรรทมของตน แทบจะก้าวเดินไม่ไหวแล้ว

ขาทั้งสองข้างของทั้งคู่คุกเข่าจนชาและบวมเป่ง ขอบตาแดงก่ำ ร้องไห้สะอึกสะอื้นมาตลอดทาง ทว่ากลับไม่กล้าตัดพ้อแม้แต่ครึ่งคำ

การลงทัณฑ์ในวันนี้ ล้วนเป็นพระบัญชาที่พี่ใหญ่องค์รัชทายาทและเสด็จพ่อทรงมีรับสั่งด้วยพระองค์เอง ต่อให้ในใจพวกตนจะรู้สึกน้อยเนื้อต่ำใจเพียงใด ก็ทำได้เพียงกล้ำกลืนฝืนทนไว้เท่านั้น

สภาพที่คับแค้นใจแลดูน่าเวทนาของเด็กทั้งสอง ทำให้พระสนมทั้งสองเห็นแล้วปวดใจประหนึ่งโดนมีดกรีด

อันกุ้ยเฟยย่อกายลงด้วยตนเอง ทายาและบีบนวดขาให้จ้าวเหวินอัน นัยน์ตาแฝงความอดกลั้นไว้อย่างเปี่ยมล้น ก่อนจะเอ่ยกำชับบุตรชายเสียงแผ่วเบา

“วันหน้าเจ้าต้องสร้างเกียรติเอาชนะให้จงได้ กุมโชคชะตาของตนไว้ในมือ อย่าได้ยอมให้ผู้ใดมาคอยบงการหรือข่มเหงรังแกอีกต่อไป”

จ้าวเหวินอันใบหน้าขาวซีด มองพระมารดาพระสนมของตนแล้วเอ่ยขึ้นเสียงเบา