เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
เช้าตรู่วันรุ่งขึ้น เทพสงครามอ๋องฉิงจ้าวฉิง กลับเดินออกจากจวนของหมอหลวงเสิ่นเถิง แล้วตรงไปประชุมขุนนางยามเช้า
เรื่องนี้เกิดขึ้นมาไม่ต่างจากแผ่นดินไหว เมืองหลวงทั้งเมืองใหญ่โตสั่นสะเทือนไปทั้งสิ้นในทันที
วันนี้ในท้องพระโรง ขุนนางทั้งปวงพร้อมใจกันมองอ๋องฉิงที่ยืนอยู่ในโถง อ๋องฉิงผู้เคยหยิ่งยโส กร้านโลก และสีหน้าเย็นชาในยามปกติ วันนี้กลับใบหน้าเปล่งปลั่ง แก้มแดงเรื่อ ดูราวกับได้เปรียบมาทั้งหมดและสมใจเต็มที่
บรรดารัฐมนตรีเฒ่าและพระญาติวงศ์จักรพรรดิเห็นแล้วต่างโกรธจนไฟลุกในใจ ต่างแอบหัวเราะเยาะและดูถูกในใจ
ในใจต่างแอบด่ากันระงมว่า ท่านอ๋องผู้สูงศักดิ์ กลับติดต่อลับ ๆ กับหญิงม่าย บัดนี้ยังหน้าด้านยืนอยู่ในท้องพระโรง ไม่รู้จักอาย เลวร้ายที่สุด
พระญาติวงศ์จักรพรรดิทั้งหลายหน้าซีดเขียวกันหมด รู้สึกว่าการกระทำของจ้าวฉิงครั้งนี้เป็นความอัปยศที่สุดของราชวงศ์ในรอบร้อยปีเสียเหลือเกิน
พระญาติวงศ์เฒ่าจ้าวอวิ่นก้าวออกมาหนึ่งก้าว ป้องมือถามด้วยเสียงหนัก “ท่านอ๋อง! ขอบังอาจถามท่านอ๋องว่าเมื่อคืนพักที่ใด เหตุใดจึงพักค้างที่จวนหมอหลวงเสิ่น?