ตอนที่ 42 อือ! ข้าสัญญากับเจ้าทั้งชีวิต!

ต้าไป๋แบกเสิ่นรั่วซีกับจ้าวเหวินเซวียนที่รวยรินแทบจะสิ้นใจ วิ่งลึกเข้าไปในหุบเขาอย่างสุดกำลัง

วิ่งรวดเดียวขึ้นมาถึงถ้ำบนไหล่เขา แม้กระทั่งต้าไป๋ที่มีเรี่ยวแรงดีที่สุดยังหอบเหนื่อยจนก้าวขาไม่ออกอีกต่อไป

เสิ่นรั่วซีหยุดฝีเท้ากวาดตามองรอบด้าน ในใจพลันสงบลงทันที

ที่แห่งนี้นางคุ้นเคยยิ่งนัก ริมเชิงผาตรงไหล่เขาซ่อนถ้ำลับไว้แห่งหนึ่ง เป็นที่เก่าที่นางมักจะตามต้าไป๋มาวิ่งเล่นแต่ก่อน ปลอดภัยเป็นที่สุด

นางหอบหายใจหนัก เอ่ยกับต้าไป๋เสียงเบา “ต้าไป๋ พวกเราเข้าไปหลบในถ้ำกัน ต้องช่วยชีวิตพี่ชายเหวินเซวียนให้รอดให้ได้!”

หนึ่งคนหนึ่งสุนัขเดินเข้าไปในถ้ำ เสิ่นรั่วซีจึงได้ถอนหายใจยาวอย่างโล่งอกในที่สุด

ในใจนางยังคงนึกเป็นห่วงท่านแม่ แม้รู้ดีว่าท่านแม่มีลุงใหญ่จ้าวคอยปกป้อง ย่อมไร้กังวล ทว่าในใจก็ยังคงปล่อยวางไม่ลงอยู่ลึก ๆ