เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
เสิ่นรั่วซีมองปราดเดียวเห็นเด็กหนุ่มผู้นั้นบาดเจ็บทั่วร่าง พลันพุ่งตัวเข้าไปอย่างไม่คิดชีวิต ยื่นมือออกไปช่วยพยุงคนขึ้นมา
ปลายนิ้วเพิ่งจะแตะโดนร่างของอีกฝ่าย นางพลันตระหนักได้ถึงความผิดปกติ ร่างกายของคนผู้นี้หนาวเย็นเสียดกระดูก ไร้ไออุ่นของคนเป็นแม้แต่น้อย ริมฝีปากทั้งสองข้างยิ่งซีดขาวไร้สีเลือด สภาพดูอันตรายถึงขีดสุด
ไม่ไกลจากด้านหลัง มีเสียงไล่ล่าอันสับสนวุ่นวายดังแว่วมา ได้ยินเสียงโจรตะโกนขานรับกันราง ๆ ว่า “จ้าวเหวินเซวียนหลบเข้าไปในห้องนี้หรือไม่ หน้าต่างด้านหลังยังเปิดอยู่ รีบเข้าไปค้นเร็วเข้า!”
ยามหน้าสิ่วหน้าขวาน เสิ่นรั่วซีไม่สนใจสิ่งใดทั้งสิ้นแล้ว
ชั่วพริบตานั้นจิตสำนึกของนางพลันเคลื่อนไหว เก็บตัวจ้าวเหวินเซวียนที่หมดสติเข้าไปในมิติเคลื่อนที่ของตนเองโดยตรง
วันนี้ก่อนนอน ต้าไป๋กับเสี่ยวฮวาร้องจะเล่นและพักผ่อนอยู่ในมิติให้ได้ นางจึงถือโอกาสทิ้งสองเด็กน้อยไว้ในมิติด้วยกัน ยามนี้กลับสะดวกแก่การลงมือพอดี