ตอนที่ 30 เสิ่นเยวี่ยฮวาแม่ลูกเข้าเมืองช่วยหัวหน้ากองเฒ่ามา!

สามวันให้หลัง เสิ่นรั่วซีอยู่เป็นเพื่อนเสิ่นเยวี่ยฮวาผู้เป็นท่านแม่ ซักเสื้อผ้าและตกปลาผ่อนคลายอารมณ์อยู่ริมแม่น้ำนอกคฤหาสน์ไร่นา

แม่ลูกหญิงสองคนอารมณ์ดียิ่งนัก มองเห็นแขกที่ไม่ได้รับเชิญผู้หนึ่งมาถึงหน้าประตูคฤหาสน์ไร่นาแต่ไกล

ผู้มาเยือนก็คือพี่ใหญ่มาแห่งโรงหมอตระกูลหม่า และเป็นศิษย์พี่ของเสิ่นเยวี่ยฮวาด้วยเช่นกัน เสิ่นเยวี่ยฮวาเห็นเช่นนั้นจึงรีบเดินจากฝั่งตะวันตกของริมแม่น้ำขึ้นสู่ถนนดิน ก้าวยาว ๆ เข้าไปต้อนรับ

พี่ใหญ่มาพลิกกายลงจากหลังม้า ใบหน้าซีดเผือดแววตาร้อนรนเป็นที่สุด ยามที่ได้เห็นเสิ่นเยวี่ยฮวา น้ำเสียงที่เอ่ยออกมาก็สั่นเครือไปด้วย “ศิษย์น้องหญิงขออภัยด้วย ข้าไม่อยากมารบกวนความสงบสุขของเจ้าเลยจริง ๆ แต่ข้าจนปัญญาไร้หนทางแล้วจริง ๆ

ท่านพ่อเกิดโรคลมอัมพาตกำเริบกะทันหัน ล้มพับหมดสติไม่ฟื้น แม้วิชาแพทย์ของข้าจะพอกล่อมแกล้มไปได้ แต่อาการป่วยหนักฉับพลันเช่นนี้กลับจนปัญญาโดยสิ้นเชิง ได้แต่บากหน้ามาขอร้องให้เจ้าลงมือช่วยชีวิต”

สิ้นเสียงลง เสิ่นรั่วซีก็จูงหมาป่าขาวต้าไป๋ อุ้มแมวน้อยเสี่ยวฮวาซอยเท้าวิ่งเหยาะ ๆ เข้ามา ดวงตาคู่หนึ่งแลดูไร้เดียงสาและกระจ่างใส ยืนสงบเงียบอยู่ข้างกายท่านแม่