เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
ผู้คนต่างชะเง้อคอยอยู่นาน ในที่สุดก็รอจนจ้าวฉิงพาเสิ่นเยวี่ยฮวากับลูกสาวสองคนแม่ลูกหญิงกลับมา
ที่หน้าประตูคฤหาสน์ไร่นา กุนซือไฉ่เหิงและรองแม่ทัพหวังอวี่ได้มารออยู่นานแล้ว แววตาของทั้งสองเต็มไปด้วยความตื่นเต้น ประกายตาสว่างวาบ
จ้าวฉิงดึงบังเหียนหยุดรถม้า ซ่งเหวินและซ่งอู่ทั้งสองคนก้าวเร็วรี่เข้ามาข้างหน้า ราวกับเป็นผู้ติดตามคนสนิท ยกม้าเหยียบลงจากรถมาวางอย่างคล่องแคล่ว
จ้าวฉิงเฝ้าอยู่ข้างรถม้า คอยประคองเสิ่นเยวี่ยฮวากับลูกสาวสองคนแม่ลูกหญิงลงจากรถด้วยตนเอง แล้วเดินช้า ๆ เข้าไปในลานเรือน
ไฉ่เหิงกับหวังอวี่ยืนอยู่อีกด้านอย่างว่าง่าย ทำตัวเป็นเพียงฉากหลังอย่างสงบเสงี่ยม ไม่กล้าเอ่ยปากแม้แต่น้อย
รอจนผู้ใต้บังคับบัญชายกสัมภาระของสองแม่ลูกหญิงเข้าไปในลานเรือนจนหมดสิ้น จ้าวฉิงจึงหันหลังเดินมาที่ข้างประตูใหญ่ มองดูคนทั้งสองพลางเอ่ยปากถาม “พวกเจ้าสองคนมารออยู่ที่นี่ มีเรื่องอันใดหรือ”