เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
เสียงถ้วยชาแตกกระจายดังแว่วมาเบา ๆ
เสิ่นชงรีบปลอบประโลมด้วยความตระหนก “เยวี่ยฮวา! เจ้าอย่าได้ตระหนกไป! นี่เป็นเพียงข่าวลือ หาใช่ความจริงไม่!”
น้ำเสียงของเสิ่นเยวี่ยฮวาสงบนิ่งจนชวนให้ปวดใจ แฝงไว้ด้วยความเย็นเยียบเสียดกระดูก “พี่ไม่ต้องปลอบข้าหรอก ในใจข้าเข้าใจกระจ่างแจ้งดี
สองปีมานี้เขาส่งจดหมายจากครอบครัวกลับมาน้อยยิ่งนัก ยิ่งไม่เคยส่งสิ่งของใดกลับมาให้พวกเราสองแม่ลูกหญิงแม้แต่ชิ้นเดียว
ในใจเขาไม่มีข้าและซีซีมาเนิ่นนานแล้ว
ยามนี้เขา ‘ตัวตายปิดฉากลง’ กลับกลายเป็นจุดจบที่สมเกียรติที่สุดของพวกเราสองแม่ลูกหญิงไปเสีย”
เสิ่นรั่วซีที่อยู่ภายในห้องได้ยินอย่างชัดแจ้งลึกซึ้ง พลันแค่นยิ้มเย็นชาในใจ
เป็นไปตามคาดจริง ๆ! หางจิ้งจอกของบิดาเฮงซวยผู้นี้ ในที่สุดก็ซ่อนไว้ไม่อยู่อีกต่อไป!
นางก้มหน้าลูบเสี่ยวฮวาในอ้อมแขน ประกายตาฉายแววครุ่นคิดวางแผน “เสี่ยวฮวา ดูท่าว่าธาตุแท้ของบิดาเฮงซวยของข้า คงใกล้จะปิดบังไม่มิดเสียแล้ว!