เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 221 มั่วเสี่ยวซิน
ประเทศมังกร เมืองเหวย
มั่วเสี่ยวซินที่เพิ่งลาออกจากงานเดินพ้นประตูใหญ่ของบริษัท เขาจุดบุหรี่สูบอย่างสบายอารมณ์ จากนั้นก็เดินทอดน่องมุ่งหน้าไปยังสถานีรถไฟใต้ดิน
เนื่องจากเป็นช่วงเวลาเลิกงาน จัดว่าเป็นชั่วโมงเร่งด่วนที่มีผู้คนสัญจรหนาแน่น ภายในสถานีรถไฟใต้ดินจึงคลาคล่ำไปด้วยคลื่นฝูงชนอันเบียดเสียดยัดเยียด หลังจากแตะบัตรผ่านประตูแล้ว มั่วเสี่ยวซินต้องเปลืองแรงอยู่พักใหญ่กว่าจะแทรกตัวเข้าไปในขบวนรถไฟใต้ดินได้
ขณะที่รถไฟใต้ดินแล่นไป มั่วเสี่ยวซินก็กวาดสายตามองรอบด้าน อยากจะหาที่ว่างโล่งๆ สักจุดยืน
ทว่าเพิ่งจะยกเท้าขึ้น คุณป้าข้างกายเขาก็แผดเสียงกรีดร้องแสบแก้วหูดังขึ้น
เมื่อเห็นว่าตนเองเหยียบโดนคนเข้า มั่วเสี่ยวซินจึงรีบกล่าวขึ้นคำหนึ่ง “ขอโทษด้วยครับ”
“แกไม่มีตารึไง แกเป็นหมูเหรอเนี่ย แค่นี้ก็ยังเหยียบโดนได้……”