เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 220 ระบบเกราะจักรกล
ผนึกฟ้าดินค่อย ๆ สลายไปในยามนี้ ขณะเดียวกันร่างของสตรีอาภรณ์ขาวก็ค่อย ๆ เลือนรางตามไปด้วย
“พี่หญิง!” เป่ยหลีโผเข้ากอดนางอีกครั้งด้วยความอาลัยอาวรณ์อย่างยิ่ง
สตรีอาภรณ์ขาวลูบศีรษะน้อย ๆ ของเป่ยหลี บนใบหน้าปรากฏรอยยิ้มปลื้มใจจาง ๆ
“ให้เขาช่วยเจ้าเถิด เมื่อเขามีความสามารถถึงขั้นนั้นแล้ว จงบอกทุกอย่างแก่เขา อย่างไรเสีย คนเหล่านั้นที่เคยเดินทางไปนอกฟ้าก็ต้องกลับมาสักวัน อย่าแบกรับทุกอย่างไว้เพียงลำพัง หากไม่มีเจ้าแล้ว ทุกสิ่งก็จะไม่เหลืออยู่อีกต่อไป”
เมื่อเป่ยหลีได้ฟัง แววตาก็ฉายความลังเลดิ้นรน ก่อนจะพยักหน้าอย่างหนักแน่น
ร่างของสตรีอาภรณ์ขาวแตกสลายลงในทันใด กลายเป็นประกายแสงวิญญาณนับไม่ถ้วน
แมวตัวหนึ่งซึ่งหลับตาทั้งสองข้างร่วงลงมาท่ามกลางประกายแสงวิญญาณ