บทที่ 14 ราชาหมาป่าถูกสองคนรุมซัด

“โฮกกก—!”

ราชาหมาป่าพยายามดิ้นหลุดจากวงล้อมของลูกสมุนหมาป่าอย่างสุดกำลัง ก่อนก้าวขาอันกำยำวิ่งเข้าไปในป่าทึบ แต่กลับถูกกระสุนปืนใหญ่ที่ยิงเข้ามาขัดขวาง

หน่วยรบที่ซ่อนตัวอยู่ในป่ามาตลอด ระดมกำลังยิงใส่มันอย่างรุนแรง บีบให้มันคำรามพลางถอยหลังทีละก้าว

ท้ายที่สุด เมื่อไม่มีทางเลือก มันจึงหันสายตาไปยังฐานมนุษย์

ภายในฐานมีอาคารมากมาย หากราชาหมาป่าคิดจะซ่อนตัวอยู่ข้างในจริง ๆ การจะจับมันคงไม่ใช่เรื่องง่าย

ราชาหมาป่าหาตำแหน่งที่เหมาะสม ก่อนถอยหลังไปหลายก้าว จากนั้นก็เร่งความเร็วและกระโจนขึ้น

ร่างกายมหึมาของมันพุ่งผ่านท้องฟ้า บดบังพระจันทร์เต็มดวงจนมิด ทำให้หัวใจของทุกคนกระตุกวูบ

“แย่แล้ว!”

“ห้ามให้มันเข้าไป! รีบยิง!!!”