เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 343 ตอนพิเศษ บทส่งท้าย (3)
อู๋ซวีจื่อ: ไม่ใช่สิ นี่มันสหายร่วมทีมตัวถ่วงมาจากที่ใดกัน มองไม่ออกหรือว่าอาจารย์ของเขาแกล้งทำ เจ้าเคยเห็นเซียนคนใดใช้รองเท้าฟาดคนบ้าง อาจารย์ของเขาก็แค่สร้างภาพข่มขวัญ เพื่อปกปิดความละอายใจและจุดประสงค์ที่แท้จริงของตนเองเท่านั้น
เทียนจีจื่อแสร้งทำเป็นไม่มองสายตาของอู๋ซวีจื่อ: เขาก็ไม่ง่ายดายเช่นกัน ผู้อาวุโสหลิงซวีมองปราดเดียวก็รู้ว่ามิใช่คนที่จะรับมือตามหลักเหตุผลทั่วไป หากปล่อยให้เขาร้องไห้โวยวายต่อไปเช่นนี้ ลำคอของเขาทนรับไหว แต่ดวงตาและหูของตนเองทนรับไม่ไหวแล้ว
เพื่อมิให้ดวงตาและหูของตนเองต้องถูกทรมาน ย่อมต้องรีบเผด็จศึกโดยเร็ว มีเรื่องอันใดก็ว่าไปตามนั้นจะดีกว่า
หลิงซวีเห็นมีคนรับคำ จึงรีบเล่าขานว่าหลายปีมานี้ตนเองต้องบริหารสำนักนิกายอย่างยากลำบากเพียงใด ในท้ายที่สุดก็กล่าวอีกว่า ตนเองเพียงแค่รักษาการแทนเท่านั้น เจ้าสำนักแห่งสำนักอู๋สิงเดิมทีก็คืออู๋ซวีจื่อ ตนเองเพียงแบกรับความทุกข์ยากเหล่านี้แทนอู๋ซวีจื่อโดยแท้
คนทั้งสามมองดูสำนักนิกายที่ว่างเปล่า ตำแหน่งที่ตั้งนับว่าไม่เลว ครอบครองพื้นที่กว้างใหญ่ ปราณเซียนเข้มข้น ยอดเขาสูงตระหง่าน โถงใหญ่สำนักนิกายเปี่ยมด้วยแรงกดดันเหนือธรรมดา ทว่ากลับว่างเปล่ายิ่งนัก นอกจากโถงใหญ่สำนักนิกายแล้ว สิ่งปลูกสร้างอื่นใดของสำนักนิกายล้วนไม่มีเลยแม้แต่อย่างเดียว นอกจากพวกเขาทั้งสี่คนแล้ว ก็มิได้พบเห็นศิษย์แม้แต่คนเดียว