เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 188 สมรภูมิเซียนมารโบราณ (2)
แต่นางเดินออกไปไกลมากแล้ว ก็ยังมิพบเงาร่างของคนแม้แต่ผู้เดียว กระทั่งเงาของเศษเสี้ยวดวงจิตสักดวงก็ยังไม่เห็น
“เสี่ยวจิ้ง เสี่ยวคง พวกเจ้าสัมผัสได้ถึงการถูกแอบมองหรือไม่” ซ่งเสี่ยวเยวี่ยเอ่ยถามกระจกมายาและเสี่ยวคง
กระจกมายาและเสี่ยวคงย่อมไม่รู้สึกอันใด
มิติแห่งนี้เล็กยิ่งนัก เพียงครึ่งวัน ซ่งเสี่ยวเยวี่ยก็เดินสำรวจทั่วรอบหนึ่ง นอกจากความเวิ้งว้างรกร้าง ทรุดโทรม และมืดสลัวดุจเดียวกับมิติก่อนหน้านี้แล้ว ที่นี่กลับไม่มีสัตว์ประหลาดอันใด
ทว่าก็เงียบสงบเสียจนชวนให้ใจคอไม่ดี!
นางวนรอบหนึ่งแล้วกลับมายังจุดที่เข้ามาในคราแรก
ความรู้สึกที่คล้ายถูกจดจ้องมองดูนั้นยิ่งทวีความรุนแรงขึ้น
นางกวาดสายตามองรอบหนึ่ง ก่อนจะหยุดสายตาลงบนหินสีดำขนาดใหญ่เท่าโม่หินก้อนหนึ่ง