เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 113 รู้จักยั้งเสียบ้าง
กระจกมายานึกอยากจะบอกยิ่งนักว่า มันจงใจแกล้งชนเรียกค่าเสียหายเสียที่ไหน ข้อหานี้เห็นได้ชัดว่าเขาเป็นฝ่ายยัดเยียดให้มันแท้ ๆ ทว่าพอนึกถึงบุปผาวิญญาณเหมันต์ มันจึงลังเลไปชั่วครู่ ก่อนจะฝืนใจเอ่ยว่า “เมื่อครู่เป็นข้าที่ไม่ดีเอง พี่เฉิน ข้าผิดไปแล้ว วันหน้าจะไม่แกล้งชนเรียกค่าเสียหายจากท่านอีกแล้ว”
กระจกมายารู้จักผ่อนปรนหนักเบา เพื่อผลึกสุญตาของเขา มันถึงกับยอมเหยียบย่ำหน้ากระจกของตนเองจนแหลกละเอียดใต้ฝ่าเท้าอย่างแท้จริง
ท่าทางยอมทนกล้ำกลืนเพื่อเอาตัวรอดเช่นนั้น ซ่งเสี่ยวเยวี่ยถึงกับทนดูไม่ได้
“เห็นหรือไม่ ข้าบอกแต่แรกแล้วว่ามันแกล้งชนเรียกค่าเสียหาย บัดนี้มันยอมรับเองแล้ว เจ้าต้องทวงความยุติธรรมให้ข้าหรือไม่” เซียวจวิ้นเฉินเอ่ยกับซ่งเสี่ยวเยวี่ยด้วยสีหน้าประหนึ่งตนเองได้รับความอยุติธรรมอย่างยิ่ง