กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 112 ไฉนข้าถึงรู้สึกว่าเจ้ากำลังแกล้งชนเรียกค่าเสียหาย
เซียวจวิ้นเฉินรีบตวัดกระบี่ขึ้นต้านรับ
ได้ยินเพียงเสียงดัง “ติ๊ง” กังวานใส
“โอ๊ย! เสี่ยวเฉินจื่อ แม้แต่ท่านกระจกผู้นี้เจ้ายังกล้าตีรึ” สิ่งที่พุ่งชนเข้ามานั้นแผดเสียงคำราม
เซียวจวิ้นเฉินได้ยินเสียงรู้สึกคุ้นหู เมื่อเพ่งมองดูอย่างละเอียด ก็พบว่าเป็นเครื่องประดับผมรูปดอกไม้ชิ้นหนึ่ง
เขาหันไปมองซ่งเสี่ยวเยวี่ยอย่างลังเล พลางเอ่ยอย่างไม่มั่นใจว่า “มัน... คือเสี่ยวจิ้งรึ”
ซ่งเสี่ยวเยวี่ยพยักหน้าอย่างจนใจ
“ไฉนเจ้าถึงกลายมาเป็นสภาพนี้ ฉูดฉาดบาดตายิ่งนัก” เซียวจวิ้นเฉินไม่คุ้นชินกับสภาพนี้ของกระจกมายาเอาเสียเลย